Rozpustnik
0 życiu Grigorija Jefimowicza do momentu jego przybycia jesienią 1903 r. do Petersburga nie wiadomo właściwie nic. Jego ówczesny wiek określano na 33 do 40 lat, był synem syberyjskiego chłopa, a w rodzinnej wiosce nazywano go Rasputin (po rosyjsku rozpustnik). O jego pijatykach, bójkach i związkach z kobietami lekkich obyczajów opowiadano legendy. Na kilka miesięcy znalazł się w klasztorze, skąd wyszedł jako stariec, świątobliwy pątnik, który żyjąc w ubóstwie i samotności pomaga cierpiącym fizycznie
1 duchowo ludziom.
Wrogowie Rasputina pomawiali go o przynależność do Chłystów, podziemnej sekty, której członkowie dawali upust religijnej żarliwości, biorąc udział w całonocnych orgiach. Głoszona przez niego filozofia, według której najlepszą drogą do zbawienia jest całkowity upadek, po którym następuje żal za grzechy i nawrócenie, sugeruje, że nie były to jedynie złośliwe plotki.
Rasputin ożenił się i miał czworo dzieci. Jeden z jego synów zmarł we wczesnym dzieciństwie, drugi był dzieckiem słabego umysłu i stale pozostawał w domu pod opieką matki w rodzinnej wsi na Syberii. Kiedy jednak samozwańczy stariec zdobył wpływy na carskim dworze, sprowadził do Petersburga dwie córki, aby mieszkały z nim i uczyły się w stolicy.